انجمن پرخوران گمنام استان خراسان

" وقتی با اصول برنامه ی OA زندگی کنی ، بهبودی را به دست می آوری

."پای بندی به پرهیز ص1

پرهیز برای من بسیار ساده است .من از پرخوری بی اختیار اجتناب کرده و

برنامه را کار می کنم .وقتی در آشپزخانه پرسه بزنم و بدون فکر غذاها را

در دهانم بگذارم ، آن موقع است که بی اختیار پرخوری کرده ام .

اجبار زمانی پیش می آید که من نشریه نخوانم ، ننویسم ،تلفن نزنم و از

ابزارهای دیگر استفاده نکنم. اجبار به پرخوری زمانی پیش می آید که من

دوازده قدم را کار نکنم و با نیروی برترم ارتباط نداشته باشم.

پرهیز یعنی در وعده های غذایی به اندازه بخورم ، از ابزارهای OA استفاده

کنم ، قدم ها و سنت ها را تمرین کنم ، به رهجو سرویس دهم و خدمت

کنم .به طور مثال اگر من هر چه قدر که بخواهم سبزیجات بخورم و یا یک

لیست از نوع و مقدار غذاهایی که خوردم  تهیه نکنم ، در پرهیزم خلل وارد

می شود .

چون این کار یعنی پرخوری بی اختیار ،(تا خرخره خوردن ،تغذیه کردن

احساس ها و چپاندن هر چیزی در دهان )

بهبودی سه جنبه دارد :جسمی ،فکری و روحی -روحانی .

اگر من فقط به جنبه ی جسمی بهبودی بچسبم (فقط یک برنامه ی غذایی

داشته باشم )، دو جنبه ی مهم دیگر بهبودی را از دست خواهم داد .