انجمن پرخوران گمنام استان خراسان

قدم اول :

"ما اقرار کردیم که در برابر پرخوری عاجز بودیم و زندگی مان غیر قابل اداره

شده بود ."

ما در انجمن پرخوران گمنام ، برنامه ی بهبودی مان را این گونه آغاز می کنیم  : اقرار می کنیم که در برابر پرخوری عاجزیم .ما در گذشته فکر می کردیم چون اراده مان ضعیف است ، پرخوری می کنیم .اما در OA می آموزیم که ضعف اراده نیست که از ما یک پرخور بی اختیار می سازد .خوردن غیر ارادی یک بیماری است .بیماریی که نمی توان با نیروی اراده آن را کنترل کرد .و اگر برای رهایی از اسارت خوردن غیر ارادی  فقط به نیروی اراده مان تکیه کنیم موفق نخواهیم شد .ما باید نیرویی قوی تر از خودمان را پیدا کنیم تا بتواند ما را از چنگال وسوسه برهاند.نیرویی که کمکمان کند ، خوردن غیر ارادی مان را متوقف کرده و دیگر به این عادت باز نگردیم.